Koszyk projektów
| Jak uzyskać wypis i wyrys z MPZP lub WZ i ZT Przed zakupem wybranej działki należy sprawdzić czy będzie można wybudować na niej nasz wymarzony dom. Dowiemy się tego z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub – jeżeli go nie ma – uzyskując decyzję o warunkach zabudowy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (MPZP) stanowi podstawę planowania przestrzennego regulując zasady zagospodarowania przestrzeni, których musi przestrzegać każdy inwestor. Sporządza go wójt (w gminach wiejskich), burmistrz (w miejskich lub miejsko-wiejskich) lub prezydent miasta (w miastach liczących powyżej 100 000 mieszkańców lub będących siedzibą województwa przed reformą administracji z 1990 roku), a uchwala rada gminy (miasta). Składa się on z części tekstowej i graficznej. Aktualne plany to te uchwalone po 1 stycznia 1995 roku; starsze straciły już ważność. |
|
 |
PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO Co wynika z planu Miejscowy plan zagospodarowania jest dostępny dla wszystkich zainteresowanych. Jest on publikowany w dzienniku urzędowym województwa, ale coraz częściej można go też znaleźć na stronach www miasta lub gminy oraz w internetowym Biuletynie Informacji Publicznej urzędu. Można go tylko obejrzeć lub złożyć wniosek o wypis i wyrys. Są one wydawane odpłatnie (wysokość opłaty zależy od gminy), od ręki lub w ciągu kilku dni. |
| Z planu miejscowego można dowiedzieć się: * czy działka znajduje się w terenach zabudowy mieszkaniowej, czy też ma inne przeznaczenie (rolne, leśne, usługowe, produkcyjne itp.), * czy oprócz domu mieszkalnego mogą tam powstać także obiekty usługowe lub produkcyjne, * jakie są wymogi co do charakteru i gabarytów zabudowy, czyli czy może tu powstać dom wolno stojący, bliźniak czy szeregówka, ile może mieć on kondygnacji, jaką powierzchnię zabudowy, kształt dachu i kąt nachylenia jego połaci, jakie ma być położenie kalenic względem ulicy itp., * co można zrobić na danym terenie z zielenią, dojazdem, ściekami itp., * czy działka leży w strefie ochrony konserwatorskiej (jeśli tak, to niewykluczone, że będzie trzeba dostosować architekturę projektowanego budynku do istniejącej zabudowy), * jaki jest przebieg projektowanych ulic, czy istniejące drogi będą poszerzane, jakie są linie zabudowy (może się okazać, że część działki przeznaczona jest pod ulicę, a na pozostałej nie da się nic wybudować, bo z uwagi na linie zabudowy trzeba by się cofnąć z budynkiem aż do granicy sąsiada, a ten może się na to nie zgodzić), * czy w okolicy planowane są obiekty, które mogłyby okazać się uciążliwe (szkoła, stadion, cmentarz, targowisko) lub wręcz szkodliwe (autostrada, fabryka, składowisko odpadów) albo zmieniające charakter okolicy (na przykład osiedle domów wielorodzinnych), * czy działka leży w strefie ochronnej, czyli pasie terenu, na którym obowiązuje całkowity lub częściowy zakaz zabudowy. Strefy takie ustanawia się najczęściej wokół parków krajobrazowych, rezerwatów przyrody, ujęć wody, linii wysokiego napięcia, oczyszczalni ścieków, zakładów produkcyjnych, cmentarzy, torów kolejowych. Ograniczenia wynikające z planu Są one regulowane ustawą o planowaniu przestrzennym oraz w rozporządzeniu ministra infrastruktury. Według nich plan powinien ustalać przeznaczenie terenów, podawać intensywność zabudowy, minimalną powierzchnię biologicznie czynną, maksymalne gabaryty zabudowy, linie obowiązujące lub nieprzekraczalne, przy których sytuowane będą budynki, zasady ochrony konserwatorskiej, przyrodniczej i środowiska, zasady dojazdu i parkowania samochodów. Może też zawierać ustalenia dotyczące wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki bądź geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych). Pobierz Wniosek o wydanie wypisu i wyrysu z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego |
|
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (MPZP) stanowi podstawę planowania przestrzennego regulując zasady zagospodarowania przestrzeni, których musi przestrzegać każdy inwestor. Sporządza go wójt (w gminach wiejskich), burmistrz (w miejskich lub miejsko-wiejskich) lub prezydent miasta (w miastach liczących powyżej 100 000 mieszkańców lub będących siedzibą województwa przed reformą administracji z 1990 roku), a uchwala rada gminy (miasta). Składa się on z części tekstowej i graficznej. Aktualne plany to te uchwalone po 1 stycznia 1995 roku; starsze straciły już ważność.
Decyzja o warunkach zabudowy została wprowadzona na podstawie ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, by umożliwić budowę na obszarach, na których nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (w krajach o wysokiej kulturze planistycznej przyjęte jest, że jeżeli nie ma planu, to na danym terenie nic nie może zostać zbudowane). Takich miejsc jest w Polsce sporo (szacuje się, że plany ma tylko kilkanaście procent gmin), więc ustawodawca uznał, że może to doprowadzić do zastoju w budownictwie. Małe pokrycie terytorium kraju planami spowodowało, że decyzja o warunkach zabudowy jest obecnie głównym instrumentem planowania przestrzennego. Nie jest to jednak dobre rozwiązanie, ponieważ znacznie wydłuża proces budowlany.
domy wg ilości kondygnacji:
