projekty domów ARCHON+

Roślina ruderalna i chwast, głównie w uprawach zbóż ozimych i rzepaku, ale także jarych oraz okopowych. Gatunek odporny na zanieczyszczenia atmosferyczne, szczególnie na gazy samochodowe. Roślina azotolubna. Rośnie na polach, w miejscach ruderalnych, na glebach gliniastych, madach rzecznych, także na glebach wapiennych. Występuje głównie na niżu, ale także na wyżynach aż po pogórze. Kwiaty osadzone pojedynczo na długich szypułkach. Ma koronę czteropłatkową, o średnicy do 10 cm, płatki czerwone do purpurowych (bardzo rzadko różowe lub białe), zawsze z czarną plamą u nasady. Łodyga dorasta do 90 cm wysokości.

Wymaga pełnego słońca, gleby przeciętnie wilgotne lub o obojętnym pH do zasadowej, z wapniem. Dobrze rośnie w  miejscu przeciętnie ciepłym lub wybitnie ciepłym, na  glebie lekkiej, piaszczystej, średnio zwięzłej na podłożu żyznym. Zastosowanie: do ogrodu skalnego, do ogrodu naturalistycznego, na kwiaty cięte i do bukietów.

Maj - sierpień